Roboty ziemne na budowie

Każdy budynek wymaga zawsze stałego
fundamentu, nawet gdy chodzi o garaż
lub altankę w ogrodzie. Na darninie czy
ziemi urodzajnej można jedynie ułożyć
chodnik z płyt. W najprostszym przypadku
ziemię urodzajną należy zdjąć
aż do nośnej warstwy gruntu. Z reguły
fundament zagłębiamy jeszcze bardziej,
mianowicie do głębokości przemarzania
gruntu2). Jest to głębokość, poniżej
której ustaje wpływ mrozu na grunt.
Nośność gruntu można orientacyjnie
ocenić następująco:

— zły grunt budowlany to grunt organiczny
(np. torf, czarnoziem bagienny),
piasek przesycony wodą, rozmiękła glina,
nasypy;

— dobry grunt budowlany to niespoistość
te grunty w postaci dobrze „uleżałego"
żwiru lub grubego piasku, spoiste grunty
w postaci suchej i twardej gliny lub
ilu, skały.

Wytyczania budynku . Rozpoczynamy
je od ustalenia punktów
naroży, które określają położenie budynku
na działce. Przy wszystkich „normalnych"
budynkach wytyczaniem,
zgodnie z zatwierdzonym projektem
budowlanym i podkładem geodezyjnym,
zajmuje się przedsiębiorca budowlany.
W wielu przypadkach potrzebne jest
współdziałanie geodety.
Przy wyznaczaniu naroży punktami odniesienia
są: granica działki (znaki graniczne),
istniejące budynki itd.

Punkty naroży oznacza się wbitymi
palikami. Jak się przy tym zachowuje
kąt prosty, pokazano na rys 259 Do
mierzenia długości boków używa się
taśmy stalowej, którą trzeba trzymać
stale poziomo.
Zakładanie l aw drutowych. To następna
czynność robocza Ponieważ
wbite paliki narożne w trakcie wykonywania
wykopu trzeba usunąć, ich położenie
trzeba przenieść na lawy drutowe,
zakładane przy wszystkich czterech narożach
budowli. Każda ława składa się
z trzech palików z przybitymi deskami
(rys 259) Górną krawędź deski pokrywa
się zwyczajowo z poziomem podłogi
parteru w stanie surowym Musi
ona być równa we wszystkich czterech
lawach Jeżeli lata murarska i poziomnica
nie wystarczają, stosuje się wąz wodny
(prosty wąż gumowy z rurkami szklanymi
wetkniętymi w jego końce, wypełniony
wodą) do wyznaczania poziomu.
Druty rozpięte od ławy do lawy oznaczają
zewnętrzne naroża murów piwnicznych
w stanie surowym. Muszą one
krzyżować się dokładnie nad wbitymi
palikami narożnymi.

Wykonywanie wykopu. Do niedawna
była to najbardziej rozpowszechniona
forma „własnego udziału" osoby
budującej dla siebie domek jednorodzinny,
ponieważ wykopy należą do
tych niewielu robót, które można wykonać
bez szczególnych wiadomości fachowych.
Jednak ostatnio nawet niewielkie
przedsiębiorstwa dysponują spycharkami
i koparkami, tak że jeszcze
tylko przy małych domkach bez podpiwniczenia
opłaca się samemu wykonać
wykopy.
Wykop budowlany normalnie wykonuje
się aż do spodu podłogi piwnicy
Przy tym musimy uwzględnić dostatecznie
szeroką przestrzeń roboczą ( 5 0 -
- 6 0 cm) pomiędzy wytyczonym zewnętrznym
obrysem ścian a ścianą wykopu.
Dno wykopu plantuje się starannie do
poziomu (paliki wbijane, poziomnicą,
łata murarska). Przy podpiwniczonych
budynkach trzeba w dnie wykopu jeszcze
wykonać ławy fundamentowe (bankiety).
Normalnie są one 10-^-20 cm
szersze niż mur piwnicy. Wycina się je
równo na głębokość 3 0 - 5 0 cm (zależnie
od nośności gruntu) Jeżeli grunt
jest zwarty, rowy te bez specjalnego
deskowania wypełnia się masą betonową
i na powierzchni dokładnie wyrównuje
(łata, poziomnicą). Roboty betonowe
omówiono obok.
Opisana tutaj metoda wykonywania wykopu
w zasadzie zachowuje ważność
i przy budowie basenów pływackich.
Głębokie rowy i wykopy. Są potrzebne
przykładowo przy przyłączaniu
się do sieci kanalizacyjnej, przy budowie
dołów gnilnych (szamb), przy zakładaniu
przewodów gazowych i elektroenergetycznych.
Nawet w zwartym
gruncie nie wolno ich wykonywać bez
środków zabezpieczających. Były wypadki,
że zawalały się takie ściany wykopów,
które nawet fachowcy uważali