Wykończenie piwnicy

Jest wiele możliwości, aby pomieszczenia
piwniczne włączyć do przestrzeni
mieszkalnej: jako pokój do zabaw dla
dzieci, pokój do oglądania telewizji,
pokój do szycia lub prasowania, wreszcie
warsztat majsterkowicza czy pokoik hobbysty.

Podstawową przesłanką jest jednak,
aby ściany i podłoga były dobrze zaizolowane.
Suchą piwnicę można bez
wątpienia i po większej części własnymi
siłami przekształcić w pożyteczne pomieszczenie.
Do tego celu nie trzeba
używać kosztownych materiałów.
Pomieszczenie wielo celowe w piwnicy
można tak zorganizować, aby przed
południem służyło jako pokój do szycia
i prasowania, a po południu podczas
deszczowej pogody zamieniało się w
tłumiący dźwięki pokój do zabaw dla
dzieci, a wreszcie wieczorem było do
dyspozycji jako pokój do ulubionych
zajęć — co prawda nie do majsterkowania,
które wymaga osobnego, specjalnego
pomieszczenia, lecz np. do nagrywań
na magnetofonie, do obróbki filmów
wąskotaśmowych, radioamator
zbierania znaczków pocztowych,
robót emalierskich lub słuchania muzyki
stereofonicznej.

Oto ogólne wskazówki odnośnie do
wykończenia takiego lokalu:
Rozpocząć od projektu robót wykończeniowych,
przy czym należy pamiętać
o instalacji elektrycznej. Z fachowcem
elektrykiem omówić położenie przewodów
do lamp stałych, gniazdek wtykowych
w dostatecznej ilości (ewentualnie
gniazdek wtykowych siłowych),
przewodów do głośników
Posadzka z cegieł lub płytek klinkierowych,
płytek dywanowych, desek o żywym
wzorze lub nawet z bruku drewnianego
(podłogę uprzednio zaizolować).
Okładzina ścian z poziomo lub pionowo
położonych desek profilowanych (konieczna
odpowiednia wentylacja przestrzeni
za deskami), za którymi będzie
instalacja elektryczna. Również można
położyć tynk rapowany, który potem
pociągniemy dwa lub trzy razy gęstym
mlekiem wapiennym, albo też pokryć
ścianę płytkami klinkierowymi.
Okładzina sufitu — najlepiej w postaci
podwieszonego sufitu pokrytego od
spodu płytkami dźwiękochłonnymi, opakowaniami
styropianowymi po jajkach
lub po butelkach, deskami profilowanymi
lub płytami styropianowymi.
Problem ogrzewania trzeba też uwzględnić.
Jeżeli nie można założyć grzejnika
centralnego ogrzewania (poradzić się
fachowca), najbardziej korzystne wydaje
się ogrzewanie tańszym prądem nocnym,
które jest włączane automatycznie
lub ręcznie. Nie jest ono możliwe we
wszystkich budynkach, gdyż niekiedy
przewody elektryczne nie są dostosowane
do tak dużego obciążenia (dowiedzieć
się w elektrowni).

Wystarczające przewietrzanie jest ważne.
Okien nie należy zamurowywać lub
utrudniać do nich dostępu. Jeżeli okna
znajdują się wysoko, należy założyć
odpowiednie okucie do ich otwierania,
aby nie przystawiać drabinki.
Wykonanie baru w piwnicy we
własnym zakresie jest pracochłonne.
Bar oczywiście nie musi być w piwnicy
Można również wykorzystać jakąś starą
przybudówkę (np. garaż, komórkę,
skład). Przykład na rys. 250 dotyczy
adaptacji dawnej stajni, ze stropem
na belkach drewnianych, z tynkowanymi
ścianami ceglanymi i nieizolowaną
posadzką z cegieł.

Etapy wykończenia tego pomieszczenia
są następujące:

— Odsłonić belki stropowe, odbić tynk
na ścianach, posadzkę ceglaną zdjąć
aż do gruntu. Uszkodzenia muru ceglanego
naprawić zaprawą cementową,
ściany pokryć tynkiem nakrapianym.
Gdyby ściana była cienka i ,,zimna",
trzeba ją dodatkowo zaizolować (ruszt
z listew przymocowany do kołków w
murze, na nim przybite gwoździami
płyty wiórkowo-cementowe z przykryciem
spoin paskiem wzmacniającym)
i otynkować
Na spoiny płyt wiórkowo-cementowych
przymocowuje się paski siatki drucianej
szerokości 10 cm (tzw. tynkarskiej),
o oczkach 0,8-1,0 cm.

— Podłoże gruntowe należy wyrównać,
ułożyć warstwę żwiru grubości
3-5 cm, na niej ułożyć warstwę betonu
grubości 8 cm i ściągnąć łatą.
Po stwardnieniu betonu ułożyć izolację
z 2 warstw papy asfaltowej izolacyjnej
(lepik na gorąco), papę wywinąć na
ścianach na 10 cm w górę. Na tym położyć
izolację cieplną, izolację przykryć
luźno (bez przyklejania) papą, wreszcie
na tej ostatniej wykonać posadzkę z płytek
klinkierowych na zaprawie cementowej,
np. w układzie przekątnym. Starannie
wyspoinować posadzkę.

— Instalację elektryczną najlepiej założyć
w postaci przewodów wtynkowych.
Przewody do lamp nad bufetem,
lampy naścienne (kinkiety) umieścić w
kąciku do siedzenia, a gniazdka wtykowe
koło drzwi, za bufetem. Przełącznik
do lamp należy wmontować koło drzwi.
Oświetlenie bufetu może być np. włączane
z samego bufetu. Należy pamiętać o
kablu do głośnika

— Sufit wykładamy struganymi deskami
świerkowymi, belki stropowe wykańczamy
jednym z pokazanych sposobów.
W przypadku stropu z podwieszoną
siatką z prętów stalowych1) do
wykończenia belek wystarczą niestrugane
deski i listwy.

— Ściany w górnej części pomieszczenia
pokrywamy tynkiem surowym o ludowym
charakterze. W dolnej części
przymocowujemy do ściany listwy za pomocą
kołków (drewnianych lub wstrzeliwanych,
pamiętając o listwach podłogowych
wokół pomieszczenia. Pionowe
odeskowanie z desek profilowanych,
np. mających lekko zukosowane krawędzie.
Listwy wieńczące taką boazerię
powinny mieć wycięcie od spodu, aby
przykrywały górne czoła odeskowania.
Krawędź listew wieńczących dokładnie
wygładzić strugiem.

— Wykładzinę ściany i sufitu powlekamy
lakierem wewnętrznym transparentowym
(bezbarwnym), a tynk surowy
2 lub 3 razy malujemy gęstym mlekiem
wapiennym. Jeżeli zdecydowaliśmy
się na podwieszenie do sufitu siatki
z prętów stalowych, spodnią część
stropu drewnianego maluje się na czarno,
a siatkę z prętów — na biało. Siatkę
przymocowuje się prostymi strzemionami
z drutu.