Izolacje dźwiękowe i cieplne

Dźwięk polega na drganiach powietrza
Drgania te nie tylko dochodzą do na-
szych uszu, lecz także do ścian i stropów
znajdujących się wokół nas, a reagujących
w różny sposób. Ściany ceglane
i betonowe odbijają znaczną część
dźwięków. Reszta energii fal dźwiękowych
wprawia je same w drgania:
dźwięki powietrzne przechodzą w
dźwięki materiałowe, które z kolei rozchodzą
się po całej konstrukcji budynku.
Także drgania terenu mogą wprawić
w drgania ściany i inne części budynku
(ulice o silnym ruchu, okolice torów
kolejowych). Stosując odpowiednie
środki budowlano-techniczne, można
ograniczyć rozchodzenie się dźwięków,
o tym jednak zapomina się przy wznoszeniu
wielu budynków.

To, co można zrobić już po zbudowaniu
domu, jest zawsze tylko półśrodkiem.
Wszystkie izolacje dźwiękowe działają
równocześnie izolujące pod względem
cieplnym, tzn. „zimne" ściany stają się
już nie tak dokuczliwe, a zużycie opału
spada. Natomiast najprostsze rodzaje
izolacji cieplnych (np. okładziny ze
styropianu) mają niewielkie znaczenie
jako izolacja dźwiękowa.
Dźwiękoszczelna ścianka działowa
o podwójnych słupkach jest podobna
do zwykłej ścianki na pojedynczych
słupkach, składa się jednak z
dwóch opierzeń oddzielonych od siebie
materiałem izolacyjnym (rys. 2 3 2 ) . Łaty
sufitowe i podłogowe nie są wykonane
jako pojedyncze, lecz z dwóch łat
równolegle ułożonych w odstępie 2 cm.
Każda z takich łat ma przekrój 6 * 5 cm.
Słupki o przekroju 1 0 x 6 cm są przestawione
względem siebie, tzn. na zmianę
przylegają albo do jednej, albo do drugiej
powierzchni ścianki.

Wszelkie elementy drewniane przylegające
do muru lub podłogi powinny być
oddzielone od tych ostatnich przekładkami
z materiałów tłumiących (płyty
porowate, maty), aby zapobiec przenoszeniu
dźwięków. Takie same materiały
należy umieścić także w prześwitach
pomiędzy łatami podłogowymi i sufitowymi.
Wreszcie ściankę wypełnia się
wewnątrz matą z wełny bazaltowej lub
waty szklanej na papierze asfaltowym,
co nadaje jej dźwiękochłonność. Matę
umieszcza się wyginając ją między
słupkami i przybija gwoździami papowymi.
Następnie wykonuje się obustronne
opierzenie. Mogą to być: deszczułki
profilowane, płyty wiórowe (grubości
1 3 - 1 6 mm), płyty stolarskie, płyty
gipsowo-kartonowe. Ewentualne drzwi
powinny być odpowiednio połączone
z opierzeniem. Aby ściankę
uczynić jeszcze bardziej dźwiękoszczelna,
również drzwi można obłożyć izolacją.
Izolacja dźwiękochłonna przybita od
wewnątrz do ściany ceglanej lub betonowej
(lub nawet lekkiej ścianki działowej)
należy do najczęściej stosowanych
środków ochrony przed dźwiękami.

Jako podkład służy ruszt z łat
6 x 6 cm w odstępie 6 2 , 5 cm przymocowanych
do ściany pionowo (na klocki
i wkręty). Pomiędzy łatą a ścianą umieszcza
się przekładkę tłumiącą. Dalsze
postępowanie może być dwojakie:
1) przestrzenie między łatami można
wypełnić wełną mineralną itp., a opierzenie
wykonać z płyt gipsowo-kartonowych,
pilśniowych miękkich lub twardych
itp.;

2) warstwę wełny mineralnej można
rozłożyć na całej szerokości ściany przed
łatami, na to przybić poziome łaty 5*
*3 cm i dopiero wtedy zastosować
materiał opierzający.
Sufit dźwiękochłonny wykonuje się
według już podanych zasad okładania
stropów (str. 2 4 5 ) . Ruszt z listew ( 5 x 3
cm) tworzy podkład, przestrzenie między
listwami wypełnia się materiałem dźwiękochłonnym.
Dodatkową warstwą jest
folia z tworzywa sztucznego lub gruby
papier, które chronią ją przed osypywaniem
się włókien z materiału dźwiękochłonnego.
Jest to konieczne, jeżeli
nie chce się być od czasu do czasu
obsypywanym przez włókna spadające
z sufitu poprzez szczeliny w okładzinie
sufitu. Jeżeli jako materiał dźwiękochłonny
stosuje się maty z włókna
przyszytego do papieru asfaltowego,
położone papierem, ku dołowi, można
obyć się bez specjalnej warstwy chroniącej
przed osypywaniem.
Podsufitkę wykonuje się z płytek dźwiękochłonnych
dziurkowanych lub rowkowanych
albo z płyt styropianu (w
tym wypadku jest niepotrzebna warstwa
chroniąca przed osypywaniem).
Dźwiękochłonne maty z trzciny2) nadają
się do pokojów, w których chcemy
celowo uzyskać ludowy wystrój sufitu.
Możliwe jest też użycie płytek dźwiękochłonnych
z drewna o silnie rozczłonkowanej
powierzchni.
Omówione sposoby wykonywania nadają
się też do sufitów podwieszonych.