Samodzielne wbudowanie drzwi
Drzwi fabrycznie gotowe można
samemu wbudować, jeżeli są one zaopatrzone
w ościeżnicę drewnianą. Drzwi
z ościeżnicą stalową powinien osadzać
tylko fachowiec. Oto najważniejsze modele:
Drzwi drewniane wewnętrzne wykonane
są jako płyta pełna lub jako rama wypełniona
w środku kratką przypominającą
„plaster miodu". Ościeżnice do nich
mogą być drewniane lub stalowe Całość
może być zagruntowana lub też ostatecznie
pomalowana, oklejona fornirem lub
płytami z tworzywa sztucznego.
Drzwi drewniane zewnętrzne są płycinowe
lub płytowe, niekiedy oklejone
fornirem, czasami z szybą. Spotyka się
też wykonane z pełnych dyli.
Drzwi aluminiowe są przeważnie z ram
lekkich profilów aluminiowych, wypełnionych
szkłem, drewnem, blachą aluminiową
lub płytami wielowarstwowymi.
Ościeżnice najczęściej są też z aluminium.
Drzwi ze szklą stanowi jedna szyba ze
szklą bezpiecznego, niekiedy kolorowa
i wzorzysta.
Samodzielne wbudowanie drzwi.
Warunkiem tu jest zgodność ich wymiarów
z wielkością otworu w ścianie.
Późniejsze zmiany wielkości drzwi są
niemożliwe. Jedynie w drzwiach drewnianych
skrzydło drzwiowe i ościeżnicę
można nieco przyciąć u dołu, jeżeli
wysokość „nie zgadza się", i to najwyżej
do 5 cm.
Przy wbudowywaniu drzwi najpierw
zdejmuje się skrzydło z zawiasów. Następnie
wsuwa się ościeżnicę w otwór
ściany. U góry i po bokach powinien pozostać
luz 1-2 cm pomiędzy murem
a ościeżnicą. Z kolei ościeżnicę umocowuje
się prowizorycznie klinami drewnianymi.
Przy tym należy ją lekko tak
dobijać, aby były zachowane kąt prosty
oraz pionowość stojaków ościeżnicy,
co sprawdza się poziomnicą Ościeżnica
nie może być ani zwichrowana, ani
naprężona.
Gdy poziomnicą wykaże, ze wszystkie
płaszczyzny zgadzają się, to w wypadku
prostych drzwi, przeznaczonych do późniejszego
pomalowania, ościeżnicę przybija
się do ościeży po lewej i prawej
stronie w dwóch miejscach. W ościeżach
(tj. w ścianie) w tym celu należy
uprzednio osadzić na zaprawie stożkowe
klocki cementowo-trocinowe. Kołki
ścienne są tutaj nieodpowiednie. Zamiast
gwoździ mogą być stosowane długie
wkręty do drewna.
Wstępne zamocowanie za pomocą
gwoździ nie jest jeszcze wystarczające.
Gwoździe te wbija się tylko do 3/4 ich
długości, przy czym należy w szczelinę
między ościeżnicą a murem wsunąć
kawałek deski (w miejscu wbicia gwoździa).
Teraz juz można próbnie zawiesić
skrzydło drzwiowe. Jeżeli przy tym
stwierdzimy niedokładność, trzeba poprawić
położenie ościeżnicy, az drzwi
będą zamykać się bez kłopotów.
Dopiero teraz można ostatecznie przybić
ościeżnicę. Jeżeli ościeżnica ma tę
samą grubość co ściana, oba styki
ościeżnicy z tynkiem zakrywamy opaskami
drewnianymi. Opaski mają zwykle
przekrój 4 * 1 cm do 6X 1 , 5 cm. Jeżeli
ściana jest grubsza od ościeżnicy, umieszczamy
tę ostatnią równo w jednym
z lic ściany, zakrywamy ten styk opaską,
a styk ościeżnicy z tynkiem ościeza
(muru) zakrywamy listewką o przekroju
kwadratowym.
Drzwi harmonijkowe z gotowych
elementów można również założyć samemu.
Najczęściej stosuje się je zamiast
normalnych drzwi wszędzie tam, gdzie
skrzydła rozwierane zajmowałyby za
dużo miejsca. Drzwi harmonijkowe nadają
się również do dzielenia pomieszczenia
na części, np. kuchni na właściwą
kuchnię i kącik do jedzenia lub dużego
pokoju na pokój dzienny i pokój dziecięcy.
Najłatwiej jest założyć drzwi harmonijkowe
w istniejącej ościeżnicy. Najważniejszą
czynnością jest wtedy staranne
umocowanie nośnej szyny górnej. Robi
się to przy użyciu wkrętów. Jeżeli strop
jest betonowy, zakłada się klocki (dybie),
a do nich przykręca szynę za pomocą
wkrętów.